lieve allemaal,

 

het heeft wat langer geduuert dan gepland voor ik hier aan de slag ga. maar eindelijk kan ik nu beginnen een vlinder te zijn. of eigenlijk een vlinder in wording. tot op heden zit ik nog altijd in me cocon.

 

ik zal hier verhalen plaatsen uit mijn leven. plaatjes en inspirerende teksten. en ik zal me best doen om ook mezelf te laten zien. en deze pagina echt mij te maken.

 

mogelijk dat jullie me al kenen of op den duru zuller herkenen doro dingen die ik vertel of door mijn manier van schrijven. ik heb meerdere puntjes gehad. de meeste heb ik achter me gelaten. maar op 1 andere ben ik nog wel zo nu en dan actief. ik wil ze wel graag uit elkaar houden. dit is een ander deel van mij dan mijn andere punt. en ik hoop deze gewoon te kunnen houden. en een positieve wending te geven.

 

binnenkort zal je hier dus verhalen vinden over mij. binnenkort kan wel een breed begrip zijn geef ik vast aan. ik denk datr ik binnen een week wel tijd heb. maar kan ook langer duren. maar ik zal hiet hoe dan ook binnenkort gaan schrijven.

 

veel liefs

 

het is weer effe geleden dat ik heb geschreven. er is veel gebeurd maar ik heb geenzin om het allemaal uit te leggen sorry. ik heb het op het moment erg druk. ik werk veel. en tussendoor probeer ik nog wat schoolwerk te doen en wat klusjes zoals me kamer opruimen.

 

deze week is erg druk. maar dat vind ik heerlijk. maandag ben ik naar de efteling geweest met me vriendin en de kleine devon. hij is alweer 4 maanden gaat zo snel. ik zal even wat foto's toevoegen.

 

ik heb ook nog een filmpje gemaakt.

 

vanaf dinsdag zijn mijn vriendin en ik begonnen aan ons dieet om het zo maar even te noemen. het is niet echt een dieet. maar we hebben een afspraak gemaakt. we willen beide voor de kerst 10 kilo afvallen. ik hoop zo dat het me gaat lukken. ik wil zo graag terug naar hoe ik 2 jaar geleden was. alleen wil ik het nu wat gezonder doen. meet het is moeilijk. mijn eetstoornis of eetgestoorde gedachte hoe je het ook noemen wil zitten nog altijd in me hoofd. hieronder even een foto van 2 jaar geleden en een foto van nu.

 

en nu hopen dat ik ove rene tijdje weer zoiets kan neerzetten maar dan andersom. nu moet er wel meer dan 10 kilo af om weer terug te komen op hoe het 2 jaar geleden was. maar het is een beginnen. ik ga er voor.

 

verder heb ik even geen zin om te schrijven en ook geen tijd eigenlijk. ik ga nu zo even naar de winkel en dan ga ik vanmiddag nog even aan de bak voor school. en dan vanavond werken. en morge werken en zaterdag en zondag.

 

liefs c

 

 

even een late log van mij. ik ga zo slapen maa rik wil nog even wat kwijt. ik heb van de week een gespek gehad op school. en ik ga gewoon me diploma halen! ik ben daar erg blij mee.het gevolg is wel dqat het nu erg druk en onrustig is. ik moet van alle sdoen. wil weer tevele. ben onzeker en ga zo maar door. dat vind ik wel vervelend. maar goed he tis maar tijdleijk. ik weet waar ik eht voor doen.

 

later meer ik ga nu lekker slapen.

 

ik wil verder in mijn leven. ik zit nu vast in mezelf. weet neit wie ik ben en wie ik wil zijn. mijn dromen lijken ver weg. en het leven voelt als ene plicht. en dat terwijl het leven het mooiste geschenk is wat je ooit kan krijgen. het zit vol wonderbaarlijke dingen. je wor dook regelmatig op de proef gesteld. niks gaat vanzelf. het leven is heel hard. maar als het je lukt om er je weg in te vinden is het geweldig. ik weet niet waarom dit allemaal gebeurt. en waarom ik zo anders ben. maar ik wil niet meer op zoek naar de antwoorden. wat heb ik eraan. ik wil niet meer bang zijn voor de wereld. ik wil leven. ik weet alleen nog neit zo goed hoe. maar ik wil en ik moet verder.....

 

ik heb nu geen zin om te schrijven wat ik denk. er vliegt heel veel door mijn hoofd nu maa rik wil er eigenlijk neit zoveel aandacht aan schenken. dus ik ga het nu ook niet schrijven misschien later. bovendien is het ook bijna tijd om te slapen. ik ben weer zo goed als beter dus ik wil weer wat gaan doen. en dus vroeg opstaan en me dag nuttig gebruiken.

 

morge zal er al een hoop gaan verranderen denk ik. ik heb morge ene gesprek op school. om te bespreken hoe nu verder. kan ik mijn diploma nog halen of is school definitief klaar voor mij. het is moeilijk om te accepteren hoe het is gelopen met mij. de studiebol die uiteindelijk van niveau zakt er een potje van maakt en het niet haalt. wat is er van mij geworden.het doet mij heel veel pijn. maar ik moet verde. dingen zijn gebeurt. ik heb dingen fout gedaan. maat ik kan het niet meer terug draaien. ik heb altijd me best gedaan. en gedaan wat ik kon. het was soms gewoon niet genoeg. er is geen reden om het nu op te geven. de wereld vergaat niet al voelt het voor mij soms wel zo.

 

al het nadenken van de laatste tijd is toch nog ergens goed voor geweest ik heb dingen bedacht. ik wil mijn leven veranderen. ik wil gezonder zijn zowel lichamelijk en geestelijk. ik wil van mezelf houden. en beter voor mezelf zorgen. mezelf niet zo in een hoekje duwen. ik wil werken. ik wil een gezinnetje. ik wil gelukkig zijn. ik wil reizen. ik wil eigenlijk veel te veel. ik heb zoveel dromen. maar ik maak ze niet waar. en dat wil ik anders aanpakken. dromen hoeven geen dromen te blijven toch. je moet er alleen hard voor werken. het komt niet zomaar aanwaaien. er zijn kansen en mogelijkheden genoeg maar die moet je zelf maken. en het juiste moment bestaat niet. dat kan alleen in films. het word tijd dat ik mijn vleugels ga uitslaan.

 

* mijn diploma halen of gewoon werken

* en gezondere en actievere leefstijl

* sparen om het huis uit te gaan

* minder chaotisch zijn

* grondige kamer opruiming en afstand doen van dingen

 

* ik wil meedoen aan de nieuwsjaarsduik

* ik wil gelukkig zijn

* ik wil zelfstandig zijn

* ik wil werk hebben

* ik wil een hond

* ik wil op vakantie met vrienden

* ik wil trots kunnen zijn op mezelf

* ik wil mezelf mooi kunne vinden

 

het klinkt allemaal goed toch? ik ga hard me best doen om hier aan te werken. en ik begin morge. ik ben het allemaal zo zat. het leven is te kort om ongleukkig te zijn. ik wil lekker genieten. een ook als het even niet zo gaat wil ik toch mijn energie houden en kunnen leven.

 

meer dan wat ook in de wereld wil ik zwanger worden en mama zijn. maar daarvoor moet je een evnwichtig mens zijn. een voorbeeld voor je kind. ik kan goed met kinderen overweg. en ik weet ook wel dat ik best een mama kan zijn. maar eerst de basis hebben is een beter begin. en ookal bestaan de juiste momenten niet je kant het wel een beetje sturen. hoe graag ik het ook wil. ik weet dat het nu niet verstandig zou zijn. ik heb nu nog de tijd om dingen uit te vinden en te onderzoeken. als mama kan dat ook wel. maar he telven is dan niet meer hetzelfde. en hoewel mijn leven dan meer compleet zou zijn. is het nog niet de tijd. ik moet eerst mezelf vinden en daar happy mee zijn. Over een paar maanden ziet mijn leven er misschien wel heel anders uit.

 

er is zoveel gebeurt het afgelopen jaar. 2010 is echt een jaar dat alels voor mij heeft veranderd. en dat mij ook heeft veranderd. ik ben er zeker niet altijd even blij mee. maar het is denk ik wel een keerpunt. dat hoop ik tenminste. ik ben klaar om uit mijn coccon te breken.

 

inmiddels is het alweer na twaalven. en aangezien ik bij tijds de deur uit moet om naar school te gaan doe ik er goed aan om nu te gaan slapen.

 

weltruste!

 

xx

 

 

 

De contouren in het land
vervagen in de mist
het schemer wordt verdrongen
de nacht wordt uitgewist
in een doolhof van emoties
is de tijd voorbijgegaan
dan loop ik naar de kamer
waar jouw spullen niet meer staan


Ik pak de eerste krant
ik blader er doorheen
en als ik koffie wil gaan zetten
zet ik teveel voor mij alleen
Ik moet wennen aan de leegte
die jij hier achterliet
ik had zoveel idealen
maar zonder jou heb ik ze niet


't is net of ik mezelf verloren ben
't is net of ik de diepste dalen ken
in het hart van mijn gevoel
zal ik je nooit vergeten
in het hart van mijn gevoel mis ik je lach
had ik kunnen weten
dat het leven zonder jou me breken zou
vanaf de eerste dag


m'n werk is blijven liggen
maar ik voel me uitgeteld
het lichaam lam geslagen
als door de griep geveld
in de alledaagse dingen
schuilt een groot verdriet
ik moet opnieuw beginnen
maar zover ben ik nog niet


't is net of ik mezelf verloren ben
't is net of ik de diepste dalen ken
in het hart van mijn gevoel
zal ik je nooit vergeten
in het hart van mijn gevoel mis ik je lach
had ik kunnen weten
dat het leven zonder jou me breken zou
vanaf de eerste dag
zou ik met m'n wilskracht
naar de hemel kunnen stijgen
de rotsen laten splijten
om jou terug te krijgen


in het hart van mijn gevoel
zal ik je nooit vergeten
in het hart van mijn gevoel mis ik je lach
had ik kunnen weten
dat het leven zonder jou me breken zou
vanaf de eerste dag

 

hier even een kort berichtje van mij. ik ben op het moment ziek dus heb neit zoveel energie om te loggen. als ik weer beter ben zorg ik weer even voor een updat log

 

x

vandaag was het zover: derek ogilvie. het was erg druk in amsterdam. vanwege sail natuurlijk en het is zaterdag en amsterdam is zo wie zo druk. was best wel eng. maar echt bang ben ik niet geweest. ik was eerder dan me vriendin in amsterdam. via telefoon hebben we contact gehouden en zo uiteindelijk elkaar gevonden. wat een doolhof zeg. even een frietje eten en toen zoeken naar de bus. wat nog best een klus was. nou ben ik het gewend om te reizen en vind ik het altijd wel. maar amsterdam is echt een doolhof. en het is vel te druk. niks voro mij. maar het is goed gegaan.eenmaal in de bus ging het minder. want we gingen eerst de halte voorbij. gelukkig maakte die bus maar een kort rondje we zijn blivjen zitten en bij de goede halte uitgestapt. en toen. het was anders dan op mijn blaadje da tik van internat af had gehaald. de straat die erop stond konden we niet direct vinden. omdat er iets opstond van een spoorviaduct besloten we maar gewoon naar het spoor te lopen. we moesten linksaf. en dan riching een slagboom en dan waren we er. bleek de verkeerde viaduct dan maa revne doorlopen. uiteindelijk kwamen we iemand tegen maar even vragen dan. de straat die we moesten hebben zat op de hoek. we zaten warm. eenmaal de straat gevonden was de rest niet zo moeilijk. we waren nog ruim op tijd. wat een avontuur weer. ik was best wel zenuwwachtig en vond het toch wel spannend. de kans op een reading was klein maar toch gewoon de show meemaken gaf me al kriebels. hoe zou dat zijn. voor dat eht echt begonnen kregen we nog een uitleg. en toen begon het eindelijk. er was een man die constant vertaalde wat best wel irritant was omdat hij vaak al begon als derek nog aan het praten was. verder was het heel bijzonder om mee te maken. hij heeft ene paar keer echt vlak naast me. heel apart was dat. hij is ook maar een mens maar toch. geen reading voor mij maar wel een leuk show. vele bijzonder dingen gehoord en hij heeft wijze dingen gezegd. in het najaar heeft hij weer theatershows en daar heb ik ook al weer kaarten voor. het is gewoon bijzonder om mee te maken. en wie weet krijgt hij nog eenkeer contact met me oma zou erg fijn zijn. maar ooka is het niet zo is het ook goed.

 

dat was het wel weer even voor nu.

 

xx

 

wederom zal niet de leukste log zijn om te lezen. het spijt me echt daarvoor. het is niet mijn bedoeling om zo negatief te zijn. maar ik kan er even niet zoveel vat op ktijgen. ik hoop door het van me af te schrijven er toch een beetje grip op te krijgen.

 

zoals ik in mijn vorige log schreef ga ik morge naar derek ogilvie. en ik weet neit of het daaraan ligt maar ik voel me ineens heel erg emotioneel. en dat terwijl ik me vandaag toch best wel goed voelde. de zon scheen weer. en nu toch dit. ik snap het niet en ik baal er ook van. ik vacht nog tegen me tranen en mijn gedachte omdat ik er gewoon geen zin in heb maar ik weet dat het geen zin heeft.

ik weet niet wat ik meot met al deze gevoelens en gedachten. het is vandaag 11 weken geleden dat me oma is gestorven. zo lang maar tegelijk ook weer zo kort. het lijkt alleen veel langer omdat ik me al ele langer kwijt ben door die rotziekten. eigenlijk zijn er bij mijn oma 3 sterfpunten om het zo maar even te noemen. nummer 1 is toen ze steeds verder aftakelde en je niet meer met haar communiceren en ze gewoon niet meer de oma was zoals ik haar kende.nummer 2 was het moment dat ze echt gestorven is. en  nummer 3 is de crematie dat is voor het moeilijkste punt geweest. ik had het liefst haar nog bij me gehad ookal was het een gesloten kist het voelde zo veilig. het was slecht nog maar een lichaam maar toch. wel het lichaam van mijn oma. een deel heb ik nu in een ketting. en de herinderingen aan haar zitten voor altijd in me hoofd.het is zo moeilijk.

ik lees van alle sover rouwen en het verliezen van een dierbare maar echt helpen doet het me niet. ik gerken vele gevoelens en gedachte en weet daardoor dat het niet raar is wat ik denk en voel maar ik kom niet verder. ik word niet echt blij als ik lees dat de echte klap vaak pas naar jaren komt. en dat het lang kan duren voor het een plek krijgt. ik word er niet echt vrolijker van zeg maar. ik wil dit niet nog jaren zo voelen. maar het geveol gaat ook niet zomaar weg. oh god de tranen gaan nu toch rollen.

ik praat er niet veel over dat is weer. maar ik denk ook iet dat eht helpt. ja ik uit mijn gevoel. en ja ik zla misschien wel even een potje janken maar het lost niks op. mijn gevoel gaat niet weg. niemand begrijpt echt wat ik voel. ja opa misschien maar hem ga ik er neit mee lastig vallen. mijn overige familie leden zullen het er ook wel moeilijk mee hebben maar ik denk dat ze er meer vrede mee hebben dan ik. of het lijkt zo. ik kan niet verder met me leven nu. zo voelt het. hoe fijn ik het ook vind dat oma nu neit meer hoef te vechten. en ik wil haar ook direct terug. het is goed zo. maar het gemis is zo erg. ik voel me zo sterk verbonden met haar.ik wil haar niet loslaten. en dat hoeft ook niet maar ik moet verder met me leven ook zonder oma. ik zla de komende jaren nog veel meer mensen gaan verliezen.maar ik weet gewoon niet hoe ik er mee om moet gaan.

ik ga er nu weer mee stoppen ik vind het wel weer goed. morge weg met me vriendinetje en er een euke dag van maken zal me vast goed doen.

 

xx

 

yeah de zon is terug!!! ik was de regen zo zat. ik word daar echt depri van. de herfst is ook niet mijn favoriete seizoen. ik vind regen niet erg hoor maar wel als het de hele dag door regent. maar goed vandag schijnt de zon, aangenaam temperatuurtje dus ik ben automatisch ook een beetje vrolijker. wat ik wel prettig is.

 

tja verder ben ik een beetje lui vandaag. ben ook nog niet aangekleed. en ik denk dat dat ook zo blijf. of misschien ook niet. misschien dat ik nog wel even een stukje ga fietsen vanmiddag of vanavond. maar dat bedenk ik nog wel. ff kijken hoeveel zin ik heb.

 

morge ga ik naar derek ogilvie. ik heb er heel veel zin in. ik ga samen met me vriendin. ben erg benieuwd. hoe ik het ga ervaren. uitraard doe ik na die tijd hier verslag.

 

geniet allemaal van deze mooie dag!

 

 

xx

 

mijn vakantie is weer voorbij. gistravond weer gewerkt. morge de hele dag werken. ik werk nu nog neit heel veel. maar ik hoop dat ik binnenkort klaar ben met school. met of zonder diploma. nog 2 weken en de scholen gaan weer open dan kan ik het gaan regelen. tuurlijk wil ik mijn diploma. maar ik weet neit op school me die kans geeft. ik merk het wel. en anders helaas. ik heb er bewust voor gekozen om schoole ven aan de kant te zetten toen me oma's ziekte ernstiger werd en er ook een diagnose was. mijn oma had niet lang meer te leven en studeren kon ik altijd nog. dan maar een jaar extra. maar omdat mijn cijfers te goed zijn mag ik geen jaar over doen. alleen op mijn stage mag ik neit blijven zitten. ik vind het een beejte raar. ik ga het na de vakantie maar is even aan kaarten. ik heb geen spijt van mijn besluit ook neit als ik straks geen diploma heb. ik heb doordat ik mijn stage heb laten zitten alle tijd gehad om nog veel bij me oma te zijn. en toen me oma ook daadwerekleijk stierf had ik niet de energie om het allemaal weer op te pakken. en nog steeds heb ik dat niet. het is zonde als het me mijn diploma kost en ik zal dat ook nog wel een tijdje te horen kijgen. maar de wereld vergaat niet. het enige is wel dat ik de komende jaren bezig ben om me studieschuld af te betalen. maar goed het zij zo. het klinkt misschien wat onverschillig maar ik kan het op het moment gewoon neit opbrengen. en school geeft me totaal geen ruimte ik heb verlenging gekregen tot oktober meer niet. ik heb al vrij snel aangegeven dat dat hem niet geen worden maar een andere optie was er niet. ik moest die knop maar om zetten. dat is wat iedereen maar zegt.

 

sorry hoor het is neit mijn bedoeling om negtief te gaan doen hoor. maar ik voel me op het moment gewoon neit zo happy. met mijn energie gaat het redelijk maar de dagelijkse gang van zaken valt me zwaar. de dagen zijn lang en doelloos. en ik krijg niet zoveel grip op alles.

 

de ketting met me oma's as geeft me een hoop rust. het voelt fijn om haar bij me te hebben. ookal weet ikd at ze ook zonder ketting wel bij me is. eht enige wat in die ketting zit is resten van haar lichaam. de persoon die me oma was kan je niet in een ketting stoppen. dat zit in mijn hart en hoofd.ik ben wel bang om me kettign te verliezen maar durf hem ook neit af te doen. het hoort nu gewoon bij mij. hieronder een foto van de ketting:

 

volgende week zaterdag ga ik naar derek ogilvie. op de avond voor me oma stierf hebben we dat gekeken in het verpleegtehuis waar me oma toen verbleef. daarvoor volgde ikeht niet echt. ik heb char wel altijd trouw gevolgt. sinds die avond ben ik het wel gaan volgen. ik heb echt respect voor die man. en hij kan een hele hoop mensen antwoorden geven en rust brengen. toen ik op de reclame zag dat hij een theatertour ging doen heb ik direct gekeken voor kaarten. in eerste instantie heb ik ze niet gekocht. ik dacht ik heb toch niemand die met me meegaat. me moeder gelooft daar totaal niet in. misschein is dat nu veranderd. toen ik het er niet veel later met me vriendin ove rhad zei ze ik ga wel mee. ik heb toen diract kaarten gekocht. ik kijk er erg naar uit. maa rik verwacht er niks van. ik hoop alleen dat ze zich even laat zien. ik wil gewoon weten of ze bij me is. ik ben daar me tname in het begin heel boos om geweest. waarom kon ik haar aanwezigheid niet voelen. was ze wel echt hier. ik heb geen vragen verder ik wil gewon weten hoe het met haar gaat en waar ze is. ik wil de bevestiging dat ze niet echt weg is.

 

heel vaak ben ik ook bang dat ik oma verdrietig maak of boos. omdat ik niet gewoon doorga omdat ik niet meer kan genieten. omdat ik niet accepteer dat ik zonder haar verder moet. maar ik kan er niks aan doen. ik mis oma gewoon teveel. ik kan alleen hopen dat ik het in de toekomst een plekje kan geven.

 

nu genoeg gezeur en negativiteit. ik ga straks lekker voor de tv zitten. me tas voor me werk vast klaar zetten. word wel vroeg opstaan morge. om 7 uur al de deur uit. maar wel weer een dagje lekker werken.lekker druk. daar hou ik wel van. aa het eind van de dag heb ik het vaak wel gehad. maar ik hou van drukte. ik vind het ook niet erg als ik een week heb waarin ik weinig tijd overhou. dat hoeft voor mij ook niet. teveeel rust maakt me gek.

 

ik wens iedereeen een heel fijn weekend.e n sorry voor deze negatieve log hoor. de volgend e keer zal ik weer positiever schrijven.

 

liefs